ลองดูมีมคลาสสิกแทบทุกภาพ ข้อความจะเหมือนกันหมด ตัวหนา แคบ สีขาว ขอบดำ มักตะโกนเป็นตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมดพาดบนและล่าง นั่นไม่ใช่เรื่องบังเอิญและไม่ใช่ความขี้เกียจ แต่ละตัวเลือกแก้ปัญหาจริง และเมื่อคุณเห็นว่าทำไม คุณจะใส่คำบรรยายรูปได้ดีขึ้น แม้ตอนที่คุณไม่ได้ทำเรื่องตลก
ทำไมต้องเป็น Impact โดยเฉพาะ
Impact เป็นฟอนต์ sans-serif ที่หนาและแคบจากยุค 1960 ที่มากับ Windows มานานหลายทศวรรษ ซึ่งหมายความว่าตลอดช่วงหนึ่งของประวัติศาสตร์อินเทอร์เน็ต มันเป็นฟอนต์หนึ่งที่แทบ ทุกคน ติดตั้งไว้แล้ว นั่นคือเรื่องราวส่วนใหญ่ มีมแพร่กระจายด้วยความมีอยู่ทั่วไป และ Impact เป็นแบบอักษรที่หนาที่สุดที่รับประกันว่าอยู่ในเครื่องของคนดู
แต่มันก็บังเอิญเหมาะกับงานนี้ด้วย มันแคบ คำบรรยายยาว ๆ จึงพาดข้ามรูปได้โดยไม่ต้องหดจนหายไป มันหนา จึงยืนหยัดเหนือภาพถ่ายที่รก ๆ แทนที่จะหลงหายไปในรายละเอียด ฟอนต์ที่บางหรือกว้างกว่าต้องการพื้นที่มากกว่าและคอนทราสต์มากกว่าจึงจะอ่านได้ชัดเท่ากัน Impact อัดบรรทัดที่ดังเข้าไปในแถบพิกเซลเล็ก ๆ ได้ ตรงกับที่คำบรรยายต้องการเป๊ะ
ทำไมตัวอักษรขาวขอบดำ
นี่คือส่วนที่ทำงานจริง คำบรรยายต้องวางอยู่บนภาพที่คุณควบคุมไม่ได้ มันอาจไปตกบนท้องฟ้าสว่าง เงาที่มืด หรือลวดลายวุ่นวาย บางครั้งทั้งสามอย่างในบรรทัดเดียวกัน ตัวอักษรขาวล้วนจะหายไปบนพื้นที่สว่าง ตัวอักษรดำล้วนจะหายไปบนพื้นที่มืด ตัวอักษรขาว พร้อม ขอบดำไม่เคยหายไปทั้งสองแบบ ขอบดำแยกตัวอักษรออกจากอะไรก็ตามที่อยู่ข้างหลัง และแกนสีขาวก็ยังสว่าง มันคือเหตุผลเดียวกันที่คำบรรยายใต้ภาพและคะแนนกีฬาใช้ขอบ คุณได้ความอ่านออกเหนือพื้นหลังใด ๆ มาฟรี ๆ โดยไม่ต้องคิด
นั่นคือสิ่งที่เครื่องมือนี้วาดโดยค่าเริ่มต้น ข้อความสไตล์ Impact ตัวหนา (พร้อมฟอนต์สำรองของระบบถ้าไม่ได้ติดตั้ง Impact) ตัวอักษรขาว ขอบดำ ตัดขึ้นบรรทัดอัตโนมัติและจัดกึ่งกลาง:
ทำไมตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด
ปุ่มสลับตัวพิมพ์ใหญ่ไม่ได้มีไว้แค่โทนตะโกน แม้นั่นจะเป็นส่วนหนึ่ง ตัวอักษรพิมพ์ใหญ่มีรูปทรงที่เรียบง่ายและสม่ำเสมอกว่าตัวพิมพ์เล็ก ไม่มีหางที่ห้อยลงใต้เส้น ความสูงสม่ำเสมอกว่า มันจึงอ่านได้สะอาดที่ขนาดเล็กและเหนือพื้นหลังที่รก ๆ ตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมดยังเติมแถบคำบรรยายได้สม่ำเสมอกว่า ซึ่งเข้ากับเลย์เอาต์บนล่าง ปิดมันเมื่อคุณต้องการลุคที่สงบและปกติกว่า เปิดมันสำหรับเสียงมีมแบบดั้งเดิม
เคล็ดลับความอ่านออก
- ให้บรรทัดสั้น ๆ ฟอร์แมตนี้ให้รางวัลกับความกระชับ ถ้าคำบรรยายตัดขึ้นสามบรรทัด มันเริ่มเบียดรูป พูดให้น้อยคำลง เครื่องมือตัดบรรทัดและจัดกึ่งกลางอัตโนมัติ แต่สั้นกว่าก็ยังอ่านดีกว่า
- จับคู่ขอบกับรูป ไม่ใช่แค่ตามความเคยชิน ขอบดำบนตัวอักษรขาวคือค่าเริ่มต้นและใช้ได้แทบทุกที่ แต่เหนือภาพที่มืดมากและคอนทราสต์ต่ำ คุณขยายขนาดตัวอักษรขึ้นเพื่อให้ขอบอ่านออกได้ หรือปรับสีถ้าฉากขัดกับค่าเริ่มต้น
- กำหนดขนาดตามที่มันจะถูกเห็น คำบรรยายที่พอดีบนจอมอนิเตอร์ของคุณอาจจิ๋วในฟีดมือถือ ให้เลือกทางใหญ่ไว้ จุดประสงค์ทั้งหมดคือให้คนอ่านมันได้ในพริบตาขณะเลื่อน
- ให้บนและล่างพาจังหวะที่ต่างกัน การจัดวางคลาสสิกคือปูเรื่องด้านบนและมุกด้านล่าง สองบรรทัดสั้น ๆ ที่มีช่องว่างของรูปคั่นกลางอ่านดีกว่าบรรทัดยาว ๆ บรรทัดเดียวที่ยัดไว้ที่ไหนก็ตาม
ไม่มีสิ่งใดข้างต้นที่ต้องใช้ทักษะออกแบบ สไตล์นี้คือปัญหาที่ถูกแก้แล้ว Impact ขาว ขอบดำ ใหญ่ มักตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด เลือกรูปของคุณ พิมพ์สองบรรทัดสั้น ๆ แล้วฟอร์แมตก็แบกงานหนักให้เอง