Blader door een willekeurig familiealbum uit de jaren 90 en bijna elke foto draagt oranje cijfers in de hoek: '98 12 25. Dat was geen filter — de camera brandde de datum letterlijk in de film met een rij piepkleine lampjes. Dertig jaar later zijn de cijfers die ooit werden weggezet als "beeldbederf" het herkenbaarste kenmerk van het analoge tijdperk geworden.
Waar die cijfers vandaan komen
De "databacks" uit het filmtijdperk projecteerden de datum met LED's in de hoek van de film op het moment dat de sluiter openging, en belichtten hem zo in het beeld — daarom gloeit hij licht, neigt hij naar oranjerood en bestaat hij uit monospace cijfers in zevensegmentstijl. Juist die "gebreken" vormen de charme: datum en beeld ontstonden op hetzelfde ogenblik, onafscheidelijk en onvervalsbaar.
Digitale camera's verplaatsten de datum naar de EXIF-metadata. Beelden werden schoner — en het ritueel van tijd die op de foto gedrukt stond verdween, tot de retrogolf het terugbracht.
Wie het nabootst, moet de echte datum gebruiken
De meeste "vintage datum"-stickers op sociale media zijn met de hand getypt — meestal fout, en direct herkenbaar als nep. De juiste manier is de EXIF-opnamedatum uitlezen: het veld DateTimeOriginal legt het moment van afdrukken tot op de seconde vast.
Dat is precies wat het Foto-datumstempel-gereedschap doet: het leest EXIF per foto, zodat een opname uit 2019 ook een stempel uit 2019 krijgt; verwerk een heel rolletje in één keer en elke foto houdt zijn eigen datum. Foto's zonder EXIF (schermafbeeldingen, beelden die door sociale platforms zijn gestript) vallen terug op de bestandsdatum, of je typt één datum voor de hele reeks — bijvoorbeeld het afdrukjaar van een stapel ingescande afdrukken. Benieuwd welke metadata je foto's dragen? Controleer het eerst met de EXIF-viewer.
Vier formaten weerspiegelen vier tijdperken van cameragewoonten: het minimalistische 2026.08.06, het klassieke citaat '26 8 6, dag-eerst 6 8 '26 en ISO 2026-08-06. Vier gloedkleuren — oranje, rood, geel, wit — met instelbare grootte en hoek.
Voorbij de nostalgie: drie gevallen waarin het zijn waarde bewijst
Gedrukte albums. Bestandsnamen en EXIF blijven op de harde schijf; de enige tijdsinformatie die met het papier meereist, is de datum in het beeld. Tien jaar later hoeft niemand te raden: "welk jaar was dit?"
Bouw- en verbouwingsverslagen. Een datum in beeld is directer dan een bestandstijdstempel en veel moeilijker te betwisten — onmisbaar bij verzekeringsclaims en opleveringsgeschillen.
Gescande archieven. Een stapel afdrukken uit 1995 die vandaag wordt gescand, draagt de EXIF van vandaag. Typ 1995 in, stempel de hele reeks in één keer, en het archief dateert zichzelf.
Alles wordt geëxporteerd als kopie — originelen blijven onaangeroerd — met ZIP-download voor reeksen. Zoals bij elk gereedschap op deze site verlaten je foto's nooit de browser.