Monitörünüzde kusursuz taranan bir QR kodu, basılı bir el ilanında okunamaz bir bulaşığa dönüşebilir. Nedenler sıkıcı ve düzeltilebilir: yanlış format, yanlış boyut, çok az kenar boşluğu ya da kağıtta kontrastını kaybeden renkler. İşte onu ilk seferde nasıl doğru yapacağınız.
PNG mi SVG mi: nereye indiğine bağlı
PNG bir piksel ızgarasıdır. Kod bir ekranda yaşadığında — bir web sitesi, bir slayt, bir e-posta — ya da son boyutu zaten bildiğiniz hızlı, tek seferlik bir baskıda doğru seçimdir. Bir baskı dükkânının çalışacak pikseli olsun diye onu büyük (1024 ya da 2048 px) dışa aktarın. Küçük bir PNG'yi çözünürlüğünün ötesine şişirin ise, keskin kareler yumuşak kenarlı bulanık bloklara dönüşür ve yumuşak kenarlar tam da bir tarayıcıyı tereddüde düşüren şeydir.
SVG vektördür — kod piksel değil şekiller olarak tanımlanır, dolayısıyla herhangi bir boyutta kusursuzca keskin kalır. Gerçek baskı işi için istediğiniz budur: bir poster, ambalaj, bir kartvizit, bir roll-up afiş. SVG'yi düzeninizi yapan her kime verin (Illustrator, InDesign, Figma, Affinity hepsi kabul eder) ve bir kenarı bile kaybetmeden serbestçe ölçekleyin. Baskı için şüphedeyken SVG'ye uzanın.
Gerçekte ne kadar büyük olmalı?
İnsanların kullandığı kabaca bir kural: kod, tarama mesafesinin yaklaşık 1/10'u kadar geniş olmalı. 30 cm uzaktan tarandığında (bir masa kartını okuyan bir telefon), kabaca 3 cm rahattır. 3 metreden okunan bir posterde, 30 cm civarında bir şey istersiniz. Büyük, küçükten daha güvenlidir — sıkışık bir kod, insanları öne eğilip odak aramaya zorlar.
İki şey küçük kodları daha kötü yapar: uzun veri ve yüksek hata düzeltme. Uzun bir izleme kuyruklu bir URL ya da H düzeyi düzeltme, ikisi de aynı kareye daha fazla modül tıkıştırarak her modülü küçültür. Basılı kodunuz küçük kalmak zorundaysa, kodlanmış metni kısa tutun ve hata düzeltmeye fazla harcamayın.
Sessiz bölgeyi aç bırakmayın
Her QR kodu etrafında boş bir kenar boşluğu gerektirir — sessiz bölge. Süsleme değil; bir tarayıcıya "kod burada duruyor" diyen kenardır. Spesifikasyon, tüm kenarlarda yaklaşık 4 modül boş alan ister. Tasarımcılar yer kazanmak için kodları metne ya da bir görsel kenarına sıkı sıkıya tıkıştırır ve tarama güvenilmez hale gelir. Üretici sessiz bölge genişliğini ayarlamanıza izin verir — onu cömert bırakın ve bir arka plan grafiğinin o marja taşmasına izin vermeyin.
Baskı için hata düzeltme, kısaca
Dört düzey — L (~%7), M (~%15), Q (~%25), H (~%30) — kodun ne kadar hasar alıp yine de okunabileceğini tanımlar. Kağıtta o hasar gerçektir: mürekkep bulaşması, katlanmalar, bir kahve halkası, bir köşeden geçen zımba. Basılan ve elle tutulan her şey için Q makul bir varsayılandır; kod küçük, dışarıda olacaksa ya da merkeze kendiniz bir logo yerleştirmeyi planlıyorsanız H'ye gidin (H bunun için yeterli fazlalık bırakır). Yalnızca ekran mı? M yeterli.
Kontrast kağıda yolculuğu atlatır
Parlak bir ekranda düşük kontrastlı bir kod zar zor taranabilir; bir dükkânın loş ışığı altında basılınca taranmaz. Onu açık üzerine koyu tutun — gerçekten koyu bir ön plan, gerçekten açık bir arka plan üzerinde — ve onu ters çevirmekten kaçının (birçok okuyucu koyu üzerine açık bir kodu reddeder). Renkli kağıda basarsanız, seçtiğiniz arka plan renginin ön plandan hâlâ güçlü bir boşluk bıraktığından emin olun. Binlerce sipariş etmeden önce yalnızca ekran önizlemesini değil, gerçek çıktıyı test edin.
Hızlı bir baskı öncesi kontrol listesi
- Ölçeklenen baskı için SVG, sabit boyut ya da ekran için yüksek çözünürlüklü PNG dışa aktarın.
- Beklenen tarama mesafesinin kabaca 1/10'una boyutlandırın.
- Sessiz bölgeyi geniş tutun; hiçbir şeyin ona taşmasına izin vermeyin.
- Elle tutulan baskı için Q, küçük ya da logo yerleştirilmiş kodlar için H hata düzeltme kullanın.
- Koyu ön plan, açık arka plan, ters çevirme yok.
- Bir tane basın, iki farklı telefonla tarayın, sonra toplu siparişi verin.