Een QR-code die perfect scande op je monitor kan op een gedrukte flyer een onleesbare veeg worden. De redenen zijn saai en oplosbaar: verkeerd formaat, verkeerde grootte, te weinig marge, of kleuren die hun contrast op papier verliezen. Zo krijg je het de eerste keer goed.
PNG of SVG: het hangt af van waar hij landt
PNG is een raster van pixels. Het is de juiste keuze wanneer de code op een scherm leeft — een website, een dia, een e-mail — of een snelle eenmalige afdruk waarbij je het uiteindelijke formaat al kent. Exporteer hem groot (1024 of 2048 px) zodat een drukker pixels heeft om mee te werken. Blaas een kleine PNG echter voorbij zijn resolutie op, en de scherpe vierkantjes worden wazige blokken met zachte randen, en zachte randen zijn precies wat een scanner doet aarzelen.
SVG is vector — de code wordt beschreven als vormen, niet pixels, dus hij blijft perfect scherp op elk formaat. Dat is wat je wilt voor echt drukwerk: een poster, verpakking, een visitekaartje, een roll-upbanner. Geef de SVG aan wie ook je lay-out doet (Illustrator, InDesign, Figma, Affinity nemen het allemaal) en schaal hem vrij zonder ooit een rand te verliezen. Bij twijfel voor print, grijp naar SVG.
Hoe groot moet hij eigenlijk zijn?
De ruwe regel die mensen gebruiken: de code moet ongeveer 1/10 van de scanafstand breed zijn. Gescand van 30 cm afstand (een telefoon die een tafelkaartje leest) is ruwweg 3 cm comfortabel. Op een poster gelezen vanaf 3 meter wil je iets rond 30 cm. Groter is veiliger dan kleiner — een krappe code dwingt mensen naar voren te leunen en naar focus te zoeken.
Twee dingen maken kleine codes slechter: lange data en hoge foutcorrectie. Een URL met een lange trackingstaart, of niveau H-correctie, proppen beide meer modules in hetzelfde vierkant, wat elke module verkleint. Moet je gedrukte code klein blijven, houd dan de gecodeerde tekst kort en geef niet te veel uit aan foutcorrectie.
Hongersnood de stille zone niet uit
Elke QR-code heeft een blanco marge eromheen nodig — de stille zone. Het is geen decoratie; het is de rand die een scanner vertelt "de code stopt hier." De specificatie vraagt om ongeveer 4 modules lege ruimte aan alle zijden. Ontwerpers proppen codes recht tegen tekst of een afbeeldingsrand aan om ruimte te sparen, en het scannen wordt onbetrouwbaar. De generator laat je de breedte van de stille zone instellen — laat hem royaal, en laat geen achtergrondafbeelding in die marge lopen.
Foutcorrectie voor print, kort
Vier niveaus — L (~7%), M (~15%), Q (~25%), H (~30%) — beschrijven hoeveel schade de code kan verdragen en toch leesbaar blijven. Op papier is die schade echt: inktvegen, vouwen, een koffiering, een nietje door een hoek. Voor alles wat gedrukt en gehanteerd wordt, is Q een verstandige standaard; ga naar H als de code klein zal zijn, buiten, of je van plan bent er zelf een logo in het midden overheen te leggen (H laat genoeg redundantie daarvoor). Alleen op het scherm? M is prima.
Contrast overleeft de reis naar papier
Op een fel scherm scant een contrastarme code misschien nét; gedrukt onder het schemerige licht van een winkel niet. Houd het donker op licht — een echt donkere voorgrond op een echt lichte achtergrond — en vermijd het omkeren (veel lezers weigeren een licht-op-donker code). Print je op gekleurd papier, zorg dan dat de achtergrondkleur die je koos nog steeds een sterk verschil laat met de voorgrond. Test de daadwerkelijke afdruk, niet alleen de schermpreview, voordat je er duizend bestelt.
Een snelle checklist vóór het printen
- Exporteer SVG voor geschaalde print, hoge-resolutie PNG voor vast formaat of scherm.
- Maat het op ruwweg 1/10 van de verwachte scanafstand.
- Houd de stille zone breed; laat er niets in lopen.
- Gebruik Q-foutcorrectie voor gehanteerd drukwerk, H voor kleine of van-logo-voorziene codes.
- Donkere voorgrond, lichte achtergrond, geen omkering.
- Print er een, scan hem met twee verschillende telefoons, dan bestel de batch.